လက္က်န္ သက္တမ္း – 
ဖုန္းေမာင္

.

အိပ္ရာထတိုင္း 
ကိုယ့္ဘဝကို အရွင္လတ္လတ္  ျပန္ျမင္ရတဲ့ အခါ
အိပ္မက္ေတြဟာ ပ်က္ျပယ္သြားတယ္။

မေန႔က ေျခလွမ္းအတိုင္း
ဒီေန႔ ငါ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတာ
မေန႔က ေတြးေခၚမႈအတိုင္း
ဒီေန႔ ငါ ေတြးေခၚ သြားလာေနတာ
မေန႔က လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္အတိုင္းပဲ
ဒီေန႔ ငါ လုပ္ကိုင္ေနတာပါ။

မေန႔က ငါ့ကို ဒီေန႔ ငါက ေျခဖဝါးထပ္မွ် 
အေနာက္က တေကာက္ေကာက္ လိုက္ေနတယ္
မေန႔က ငါ့ကို ဒီေန႔ ငါက မေက်ာ္တက္ႏိုင္ေသးဘူး
မေန႔က ငါ့ကို ဒီေန႔ ငါက စိန္မေခၚရဲေသးဘူး
မေန႔က ငါကလည္း ဘာေကာင္မွ မဟုတ္ခဲ့ဘူး
ဒီေန႔ ငါကလည္း ဘာေကာင္မွ ျဖစ္မလာဘူး။

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မေတာ္လွန္ရဲသူဟာ
ဘယ္အခ်ိန္မွာမွ လြပ္လပ္ေရး ရမွာ မဟုတ္ဘူး
ကိုယ့္ဘဝကို မေရာင့္ရဲ မတင္းတိမ္ႏိုင္သူဟာ
ဘယ္အခ်ိန္မွာမွ  ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ရမွာမဟုတ္ဘူး
ဒါကို တထစ္က် ငါ ယုံၾကည္တယ္။

ေရြးခ်ယ္မႈဆိုတာ
ပစ္ရမွာလည္း အဆီတဝင္းဝင္း
စားရမွာလည္း သဲနဲ႔ တရွပ္ရွပ္ ႏုိင္လြန္းတယ္
ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာေပမယ့္
ငါက မေနတတ္ေတာ့ 
ငါ့ဘဝကို ဒီမွ်နဲ႔ မေက်နပ္ခ်င္ဘူး။

လက္က်န္ သက္တမ္း
ဘယ္ေလာက္ က်န္ေသးလဲ
လက္က်န္ သက္တမ္းအတြက္
လက္ရွိ ေနထိုင္မႈ ပုံစံအတိုင္း
ဘဝကို ယွဥ္ၿပိဳင္သြားမွာလား
ဘယ္ဘဝကို ေရြးေကာက္ခံမွာလဲ
အသက္ ထက္ဝက္ က်ိဳးေနတဲ့ လူငယ္။

အိပ္မက္မဟုတ္ဘူး
ငါ့ ဘႀကီးကေတာ့
အသက္ ၇ဝ ေရာက္မွ 
ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ရသြားတယ္။          ။

ဖုန္းေမာင္
၁၉ ၆ ၂ဝ၁၈