“မာနယ္ပေလာ စာခ်ဳပ္”

.

“ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္
တည္ေဆာက္ေရး သေဘာတူညီခ်က္”

ျမန္မာျပည္သည္ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာကပင္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးအသီးသီးတုိ႔ နယ္ေျမခ်င္းဆက္စပ္လ်က္ အတူတကြ အေျခခ်ေနထုိင္လာခဲ့သည့္ တုိင္းျပည္ျဖစ္သည္။ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးအားလုံး ပုိင္ဆုိင္သည့္ တုိင္းျပည္လည္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာျပည္သည္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးအားလုံး၏ ဆႏၵ ညီၫြတ္မႈကိုအေျခခံသည့္ စစ္မွန္ေသာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ႏုိင္မွသာ စည္းလုံးခုိင္မာစြာ ရပ္တည္သြားႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။ ဤသုိ႔ျဖစ္ေျမာက္ရန္အတြက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားသည္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၁၂) ရက္ေန႔တြင္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့ၾကသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ဤစာခ်ဳပ္သည္ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္မေပၚခဲ့ေပ။

ယခု မဆလ၊ န၀တ စေသာ မဟာလူမ်ဳိးႀကီးဝါဒက်င့္သုံးသည့္ ဖက္ဆစ္အာဏာရွင္တုိ႔၏ ႀကီးစုိးမႈေၾကာင့္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ား၏ အခြင့္အေရးမ်ား ဆုံး႐ႈံးေနၾကရသည္။ ျပည္သူလူထုသည္လည္း ဒီမုိကေရစီႏွင့္ လူ႕အခြင့္အေရးမ်ား ဆုံး႐ႈံးေနၾကရသည္။ တုိင္းရင္းသားစည္းလုံးညီၫြတ္ေရးပ်က္ျပားၿပီး ျပည္တြင္းစစ္မီး ေတာက္ေလာင္လ်က္ရွိသည္။

သုိ႔ျဖစ္၍ ျမန္မာျပည္ရွိ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးအားလုံး၊ ျပည္သူလူထုအားလုံးသည္ စစ္အာဏာရွင္အား အျပဳတ္တုိက္ၿပီးေနာက္ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးႏွင့္ ကိုယ္ပုိင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရွိသည့္ ဒီမုိကေရစီႏွင့္ အေျခခံလူ႕အခြင့္အေရးမ်ားရွိသည့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံေတာ္ကုိ တည္ေဆာက္လုိၾကသည္။

တန္းတူမႈ၊ လြတ္လပ္မႈ၊ စည္းလုံးညီၫြတ္မႈ၊ လုံၿခဳံမႈ၊ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈ၊ အျပန္အလွန္ေလးစားမႈ၊ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္မႈရွိသည့္ ျပည္ေထာင္စုကို တည္ေဆာက္ႏုိင္ရန္အတြက္ အဓိကလုိအပ္ခ်က္မွာ စစ္အာဏာရွင္ႀကီးစုိးမႈအား တုိက္ဖ်က္ေရး၊ ဒီမုိကေရစီေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ စစ္မွန္ေသာဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရးတုိ႔ပင္ျဖစ္သည္။

ဤသုိ႔ေသာအေျခအေနတြင္ –

(၁) ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ဳိးသားၫြန္႔ေပါင္းအစုိးရ
(၂) အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ)
(၃) ျမန္မာျပည္ဒီမုိကရက္တစ္မဟာမိတ္အဖြဲ႕ခ်ဳပ္
(၄) အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီတပ္ေပါင္းစု

အဖြဲ႕အစည္း (၄) ဖြဲ႕တုိ႔သည္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ (၃၁) ရက္ေန႔တြင္ မာနယ္ပေလာဌာနခ်ဳပ္၌
ေအာက္ပါအတုိင္း အခုိင္အမာ သေဘာတူညီၾကသည္။

၁။ မဟာလူမ်ဳိးႀကီး၀ါဒကုိလည္းေကာင္း၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိလည္းေကာင္း၊ မဟာလူမ်ဳိးႀကီး
ဝါဒႏွင့္ ဖက္ဆစ္စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ က်င့္သုံးသည့္ န၀တအားလည္းေကာင္း အဆုံးတုိင္ အတူ
တကြ ဆန္႔က်င္တုိက္ဖ်က္သြားမည္။

၂။ နဝတစစ္အာဏာရွင္ႀကီးစုိးမႈ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီးေနာက္ လြတ္လပ္ၿငိမ္းခ်မ္းသည့္ အေျခအေနတြင္
တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေပါင္းစုံ၊ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႕အစည္းေပါင္းစုံ တက္ေရာက္ႏုိင္သည့္ စစ္မွန္ေသာ
အမ်ဳိးသားညီလာခံႀကီးကို ေခၚယူသြားမည္။

၃။ စစ္မွန္ေသာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု၏ ႏုိင္ငံေတာ္ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒကုိ
တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးအားလုံး၊ ျပည္သူလူထုတရပ္လုံး၏ ဆႏၵ ညီၫြတ္မႈကို အေျခခံ၍ ေရးဆြဲ
ျပ႒ာန္းသြားမည္။

၄။ မည္သည့္လူမ်ဳိးကိုမွ် အခြင့္ထူးမေပးေရးႏွင့္ လူမ်ဳိးစု၊ မ်ဳိးႏြယ္စုအားလုံး၏ အေျခခံအမ်ဳိးသား
အခြင့္အေရးမ်ားကို ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကန္႔သတ္မႈမျပဳေရးမူကုိ က်င့္သုံးသြားမည္။

၅။ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးအားလုံး အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးႏွင့္ ကိုယ္ပုိင္ျပ႒ာန္းခြင့္ရွိသည့္ ဒီမုိကေရစီ
ႏွင့္ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရး အျပည့္အဝရွိသည့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုကို တည္ေဆာက္သြား
မည္။

ထုိသုိ႔တည္ေဆာက္ရာတြင္ –

(က) ကခ်င္၊ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ခ်င္း၊ ဗမာ၊ မြန္၊ ရခုိင္၊ ရွမ္း စသည့္ ျပည္နယ္မ်ားျဖင့္ စုေပါင္းဖြဲ႕စည္း
ထားသည့္ အမ်ဳိးသားျပည္နယ္ေပါင္းစု ျပည္ေထာင္စုျဖစ္ေရး၊

(ခ) ျပည္နယ္မ်ားမွ ျပည္ေထာင္စုသုိ႔ လႊဲအပ္ထားေသာ အာဏာမ်ားမွအပ က်န္ေသာအာဏာမ်ား
ကုိ ျပည္နယ္မ်ားတြင္ထားရွိ၍ ျပည္နယ္အသီးသီးတြင္လည္း ဥပေဒျပဳအာဏာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ
အာဏာ၊ တရားစီရင္မႈအာဏာမ်ား က်င့္သုံးပုိင္ခြင့္ရွိေရး၊

(ဂ) ျပည္ေထာင္စုတြင္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ (အထက္လႊတ္ေတာ္) ႏွင့္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္
(ေအာက္လႊတ္ေတာ္) ဟူ၍ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္ထားရွိေရး၊

(ဃ) ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ျပည္နယ္မ်ား၏ တပ္မေတာ္မ်ားကုိ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံ ျပည္သူလူထု၏ ကြပ္ကဲ
မႈအာဏာေအာက္တြင္ တည္ရွိေရး၊

(င) ျပည္ေထာင္စု၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာျဖစ္ေသာ ဥပေဒျပဳအာဏာ၊ တရားစီရင္မႈအာဏာႏွင့္
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာသုံးရပ္ကို အျပန္အလွန္ထိန္းညိႇစနစ္ျဖင့္ ထားရွိၿပီး လြတ္လပ္သည့္ တရားစီ
ရင္မႈစနစ္ကုိ က်င့္သုံးေရး၊

(စ) မဟာလူမ်ဳိးႀကီးဝါဒႏွင့္ ဖက္ဆစ္စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ျပန္လည္၍ ေပၚေပါက္မလာႏုိင္ေရး
စသည့္အခ်က္မ်ားကို ျပည္ေထာင္စုဖြဲ႕စည္းေရးတြင္ က်င့္သုံးသြားမည္။

ေဒါက္တာစိန္၀င္း
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္
အမ်ဳိးသားၫြန္႔ေပါင္းအစုိးရ

ဦးတင္ေအာင္
အတြင္းေရးမွဴး
အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ)

ေစာဘုိျမ
ဥကၠ႒
ျမန္မာျပည္ဒီမုိကရက္တစ္
မဟာမိတ္အဖြဲ႕ခ်ဳပ္

နိုင္ေရႊက်င္
ဥကၠ႒
အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီတပ္ေပါင္းစု

၁၃၅၄ ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆန္း (၂) ရက္
၁၉၉၂ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ (၃၁) ရက္